Μια όμορφη διαδρομή ανακαλύψαμε ψάχνοντας να βρούμε τον Καταρράκτη Κρέμαση της προηγούμενης ανάρτησης. Στην ουσία πήραμε μια λάθος διαδρομή, που όμως μας αποκάλυψε μια κρυμμένη ομορφιά που σπάνια επισκεπτόμαστε. Ειδικά αυτές τις μέρες της άνοιξης που η γης ξαναγεννιέται και η θερμοκρασία είναι καλή για πεζοπορία, θα ήταν μια ιδανική βόλτα. Άνετα παπούτσια λοιπόν, νερό και καπέλο και ξεκινάμε για μια όμορφη εξερεύνηση στην άγρια φύση της Βόρειας Εύβοιας.

Κατεβήκαμε στην κοίτη του ποταμού, ακολουθώντας ένα δρόμο που βρίσκετε πριν το χωριό Αγδίνες, ενώ έπρεπε να ακολουθήσουμε τον αγροτικό δρόμο που βρίσκεται μετά το χωριό. Περπατήσαμε ανάποδα από τη ροή του. Στην ουσία διασχίσαμε το κομμάτι του ποταμού που βρίσκεται ανάμεσα στα χωρία Αγδίνες και Μηλιές. Περπατήσαμε αρκετά, περίπου 3 ώρες μαζί με την επιστροφή. Η αλήθεια είναι ότι κουραστήκαμε πολύ αλλά η διαδρομή και οι ομορφιές της μας αποζημίωσαν με το παραπάνω.

Το ποτάμι ζωσμένο στα δέντρα. Πεύκα, πλατάνια, πουρνάρια, λουλούδια. Το πράσινο αρμονικά δεμένο με το άσπρο της πέτρα, συνθέτουν ένα σκηνικό μοναδικό. Μικροί καταρράκτες, ρηχές βάθρες με ψαράκια και νεροχελώνες. Ένας ολόκληρος κόσμος ζει στο ποτάμι.

Δυστυχώς ο ήλιος άρχισε να πέφτει και μην έχοντας βρει τον καταρράκτη Κρέμαση, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Με την δύση του ήλιου το πράσινο μετατρέπετε σε χρυσοπράσινο και φύση παίζει με τον ήλιο μοναδικά.

Η επαφή με την φύση καθαρίζει το νου και οι σκέψεις γίνονται ελαφρότερες. Εκεί χαμένοι κυριολεκτικά στο δάσος νιώσαμε πολλοί μικροί, αλλά παράλληλα τόσο ευλογημένοι. Μια λάθος διαδρομή στον παράδεισο. Αλλά τόσο σωστή τελικά.



Επιμέλεια κειμένου, φωτογραφίες Μαρία Νικολάου

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:



Προσθήκη νέου σχολίου

Τα σχόλια σας θα αναρτηθούν εφόσον τηρούν τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στους όρους χρήσης της ιστοσελίδας. Εφόσον στείλετε κάποιο σχόλιο που αφορά κατάλυμα, το Voriaevia αποκτά αυτόματα το δικαίωμα να ελέγξει με κάθε τρόπο και να βεβαιωθεί ότι υπήρξατε πελάτης στο κατάλυμα το οποίο σχολιάζετε.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση